14 Nisan 2015 Salı

YAZAR, YAZAR, YAZAR…

YAZAR, YAZAR, YAZAR…

Yazar,
Yeryüzünün okyanuslara döküldüğü derin sessizlikte yaşar.
Yazmak,
Bir yaz mavisi yolculuğudur
Akıl denizinde karakucak yüzmeyle başlayan…
Ve dahi okunmayla biter mavinin en mai tonu
Denizler okyanuslara döküldüğünde
Ok yaydan çıkmıştır artık
Ve yaz döner kara kışa
Baharlar çatışamaz şenliklerle
Ancak yazı dönmez asla
Dimdirek direnir..
Yazmak,
İlikleri donduran karakışa naziredir aslında
Zihin denizinde zindansız boğulmayla yüzleşilen
Ve dahi nice yüzler görünmezleşir mainin en mavi fonunda
Gece mavisidir yakamozlarla savrulan
Okyanuslar çöle döndürüldüğünde ise
Hayatın içine içine en mükemmellikte yazılar üflenir
Zaten kodlanmış tüm sözler usulca zaman ötesine yolculanır
Ve dahi anlatmaktır mesele evrenin bütün dillerinde
Mavinin en mai halini…
Yazmak,
Azar azar yazmamaya mayalandığında ise
Ekşir gider artık tüm ekmeklik hamurlar
Önce bir yaz mavisi yolculuğu hayallenir
Sonra var olmak ile yok olmak arasındaki o sihirli çizgide
Deniz alabildiğine mavileşir…
Kara yazgıdır o andan itibaren itibarsızlaşan
Ve göğe merdiven dayamak bile çaresizleşir.
Yazmak,
Karadenizlerin ardı arkası kesilmeyen fırtınalarında
Yürek hoplatan hoyrat dalgalara dayanmaktır
Ve dahi evrende bir yerlerde var olmaktır hiçten birlenip
Yazmak odur işte.
Yazar,
Dünyanın bittiği denizin başladığı yerde yaşar
Ve dahi yaşadığınca ağır

Yazar…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder