ŞİİR SEZGİSİ…

KİTAPSIZ BAHTIM

Bir kitap yazdım okunsun diye

Kalemsiz gecelerde kör ışığına sığınıp

Beynime kazıdım sayfaları satır satır

Gönlümce,

dilenmeden sabahlara

Bir sen okumadın sana aitleri

Veya anlamadın, anlatamadım yeterince

Veya sabah alacasında selamlaştığım her yüzde sen

Sen olduğundan kitapsız bahtım

İçimdeki çocuk ölsün artık, büyüyeyim

Ne korkusuz niyetler sundu kaçak güneş yine yanmadım

Her kelimede savruluyor karanlık

katık gelecek kasıp kavuracak

Yine yazacağım seni dağa taşa banane

Nasılsa kitapsız bahtım kapkara

Ama düzeltmek adına bile okumadan, okutmadan hiç kimseye

Ne çıkarsa bahtına artık,

partner teste tabi değil bu yalan yalnızlıkta

Sabahlasan benle ömrümde tek gece

şiir gibi şiir gibi yıldızlar

Kalbini zorlayan solukta tek hece

Tecrübe tecrübe etmeden kaçakları

Gönlünce,

Dinlenerek yürü yepyeni başlangıçlara

suç ise de uslanmamak

Boynuna doladığım dizeleri çıkarma niçinsiz sebepsiz

Sardığın bu beden bir harf çeksen dağılacak çünkü

Biriciktin sırasız albümde, tek

Tek sen olduğundan bahtım kitapsız

Baktım acılar da dinmiyor

Bir kitap buldum okudum,

avuntu olsun diye diyeceksin

Ben sanki buna yıl sonra ne diye anımsadım

Kalemsiz gecelerin kör ışığında kor aşkı

Gönlümde sakladığım kitapsın...

USTAYA

Ve gideceğim bir gün...

Ustam

Boğazda bir yerde

Küreklerine asılsam sandalın

Gelsem.

Karşılasan beni

Çelik zırhlı geminin güvertesinde

Sarı saçlarında sabah rüzgarı

Deniz mavisi gözlerinde birkaç damla yaş

Birlikte açılsak engine.

Sözcükten dalgaları yara yara,

Çelik grisi yüreklilikle...

Götürsen beni

Güzelliği tarifsiz Dünyana

İşte o zaman

Kolaylaşır mı acaba?

Yazmam...

Ustam

Unutma çıkıp geleceğim bir gün…

ALINYAZIMDA BELİRSİZ İŞGAL

Otuzikimilyonken nüfus,

Er doğmuşum vakit sabaha karşı ayaz.

Depremle emzirilmeye getirilmişim ilk.

Loğusa anamı hemşireler indirmiş Haseki’ nin mart kışı bahçesine...

Okula başladım, ilk mektep.

Bir seher vakti, ordudan muhtıra

12 Mart,

Atışalanı’nda bamya tarlaları

Alınyazımda belirsiz işgal...

Lice yerle bir, ben ortada.

Oruçgazi’ de bir adres eksik,

Seninle Bir Dakika yarınlarda

Madara olmakta var hayatta...

Valde Mektebi’ ndeyim.

Gündem depmece dolu vesvese.

Boykotla tanıştım okulun birinci günü.

Yüzüncü yaşında Ata

12 Eylül,

12 Eylül den sonra yasta.

Ben Valde Mektebi sonda Pertev...

üniversiteye giremedik ilkinde...

Eski işim ehli sayılırım yani,

Cam duvar boyuyorum,

Alınyazımda belirsiz işgal Atışalanı’nda

“ Hakkari’ de Bir Mevsim” Berlin’ de

ben Kırklareli Meslek Yüksek’ te ön lisansiye...

peşine Marmara’ lı günler başladı.

Askerlik tecil, Ortaköy’ de tarih yandı.

Ben Akademi’ de Yüksek Ticaretli.

Radyasyonlu fındık günleri,

Televiz iki kanal filan...

Ve lisans diploması

Yükseğinin kapısında caymalar...

Ve yok sayılan yaşanmamış yıllar

Yitik kuşak yolcusuna yokluklar

Sonra sigortacıyım zifiri karanlıkta,

Sigortalıyorum silik sakat hayatları.

Şimdi Edibin E tipindeyim,

Gülemem hiç ağız dolusu,

er kalkar geç yatarım. Arada sırada delice yazarım,

sıkça delice okurum, yutarım,

siyasiydim yıllarca,

şimdi amatörce politika yaparım,

en dibe vurduğum yaştayım

dibe vurur durur çıkarım...

Sığındığım liman Karadeniz’ de, Gireyim isterim ağır düşlere,

günahtan iskele önümde.

Evvel doğanım, cümlelerim Aksu’ ya yazılı,

Kitapsızım Allah’ına kadar

Kitapsızlığıma isim hazır:

“ Alınyazımda Belirsiz İşgal“...

   

BİLMECE

Yaşamındı örnek aldığım.

Yirmi yıl boyunca

Bir yirmi yıl daha geçse

Yine sana taparım.

Kırk kere maşallah

Umut oldun.

Tüm kuşakları ardına taktın

Onların oldun.

Güçlerine güç kattın.

Bileği bükülmez oldun.

Sönmeyen ateşi Tanrılardan

Onlar için çaldın,

Kor oldun.

Gönüllere taht kurdun

Ve son vazifeni yaptın.

bilmece oldun kendini bilmezlere

Güneş oldun, Güneşe karşı deniz

Yanma sıramız geldiğinde biz de yanarız.

Hiç çekinmeden…

ÖT BÜLBÜL ÖT

Öt bakalım bülbül

koca bir ay geçti bin gün gibi

koca bir ömür geçti bir gün gibi

İlkbahar sardı kollarını doğaya

Sıkıca kucakladı

Sarhoş yüreklerde acı bir düşün izi

Güz sıkıntısı

Beyin henüz ayılamadı

sancılara düpedüz küstü savcılar

Demek ki Tanrının olmadığı yerde, insanın ruhu da ölüyormuş

Sonsuz aşklar ocağında pişmemiş tabletler

ve yazılar dakiler

Sevinç türküleri artık söylenmiyor,

ağıtlar yakılıyor yılgınlıklarda

Boğuk sisli gece çepeçevre özgürlüğü yutuyor

Bir ağızda milyonlarca yeşil göz

Ülkenin mavi dağlarında

beyaz güvercinler uçsa da hiçlik

Gagasında kurşun,

içlerinde ölü soluk,

kanatlarında ahuzar

Öt bakalım bülbül

dilinden can damlıyor camdan kalpler kırılıyor

analar ağlıyor yana yana

Kan gölü civarında genç yaşta bir doğan

Eğilmiş sol yanına yatıyor

Kulağı kesiklere dokunur bu acayip sır

Sadece bir ömre bedel

Sırlarıyla gömülürler

Bıçağı kınında mutsuz bir sonbahar günüydü

Dünyanın böğrüne saplandı evren pulu

Göğsümün sol yanında hatırı sayılır tekleme

punduna geliş emrinde direnmeler

Bıçaklanmadan öt bülbül öt

Bıçak ağzı dondurucu ayaza tek parça

Buz tuttu gözlerimdeki yaş,

dudaklarımda mor güneş

Öt bakalım bülbül öt

koca koca adamlar düştü kara denize

Yaz bakalım yazısı incili

Kaz bakalım yazgısı inci taneli yazıcı,

yaz da geçer gider geçen yıllar gibi

dün gibi gün gibi

akılda kalanlar bülbüle yapılanlar

bir koca ömür bitti bülbül aşkına

koskoca bir ömür bitti biter

yok, o gün gibisi...

DUR YOLCU DUR

Onca yıl geçti sevinemediğim

On yıllar

söz, umut, aşk, inanç selinde

Her yılın sonu yangın

Yeni koca sene ateş topu

Yazgımız hep yaşanmamışlık.

            Ay kızıla çaldı, güneş tutuk

Anılar puslu, umut yitik

Günler tank paleti, yıllar jet hızıyla

Ez geç, er geç tez geç asırlar sarhoş

Nice bin yılların boynu bükük berduş

İhanetin onursuzluğu omurgasız heykelcikler

Beşikte sallandığını sandı bebecik

                Can üşüdü, Kışlalı dondu

                Nur söndü, Zuhal karardı

Yirmide ulaşılamadı yirmi bire

Lakin ezeli kin ebedi kalmış

Piç oldu sevgililer yad ellerde

Sarsıldı inadına doğa fayladı ikiye

Sille tokat gariplere indi felaket.

                Boldu darlandı, düzdü düzlendi

                Koca el küçüldü, ada pazarlandı

Bir gün evet  Melek bir gün

Karanlık kapkaranlık olmayacak dünya

Ellerim bedenim titremeyecek asla

Karşıyaka’ da ellerim meşale sıcağı

Aydınlığın orta yerinde dimdik duracağım.

                Memlekete uzanan ağaç köprü, üçüncü bahar

                Geldi geçti altı çarpan, mevsim karakış

Bir öykü ol öykünemediğim

Bir aşk ol tapınamadığım

Bir şiir ol besteleyemediğim

Bir roman ol bastıramadığım

Hayatımız roman kendin ol gel.

            Yıldızlar kaydı tutulanlar herkese yeter

Yüzyıllardan geçtik, bin yıl daha beter

Dileğim diyeceğim

Ablasının yosun yeşili gözlerine

Yirmi çift sıfırdan hey on beşliye

Memleketten deniz doygunluğuna

Bin kez dur

Bin bir kez yürü yolcu…

ŞİİR GEZGİNİ…

ŞİİR GEZGİNİ…

YAĞMUR ADAM AĞLIYOR.

Yağmur adam ağlıyor

yağmur yağıyor bardaktan boşanırcasına

etrafta Adım başı kaza,

sokak başı yuvarlak çukurlar ıslaklığı

Yaralı, yarı ölü, sakat, dolu

Aciller dolu, ambulansları sireni suskun

Ayıkladığın sözcükler baştacı ettiğin kibarlıktan

Başucunda okuduğum kitap,

yaslı yasak anılar ıssızlığında ıpıslak

Başarı bombası düştü çağına

Ocağına bak, şu işe bak durma çağla.

Eksik iletişimlerin uzağında yağmur sağnağı

Yağmur adam ıslak.

Beddualar cuk oturmuş isyanın özüne.

Gözlerinde eyvah kıvılcımları

ve koca bir ayıp.

İtirazım var elde var sıfır,

teneke madalyalı kayıp

Üzerinde koca dünyada ki yalnızlık

Kazınmış madalyonun iki yüzüne de

Şifreleri çözmeye adam gerek.

Düzeltin bu yanlışı haykırışında cesaret,

Ama Her keman çalınışı bir konser değil.

Alkışlara eğilmeler doğruları söyleyenlere de

Her sevincin sonu şemsiyeli ıslanış.

Yağmur yağıyor, yağmur adam ağlıyor

arap kızına bakıyor yağmurlarla.

Seller akıyor, arap kızı camdan yağmura,

Yağmur Adam el sallıyor

Bir camda o, bir camda dalkavuklar.

Turp gibiler maşallah,

pusu kursa da şüphe

adam başı adımbaşı arınma

Çadırın orta direği pek sağlammış direniyor

Yağmur yağıyor, yağmur adam ağlıyor,

Gözyaşları yağmurdan beter.

Bardaktan boşanırcasına

Zerresinde küstüm oynamıyorum delikanlılığı

Yağmur adam yağmur dindi ağlıyor.

Şifrelerin çözüldüğü görüldüğünde

Yağmur adam yalnızlığı…

KAZASIZLIK YAKASI

Vaktiyle güneşe en yakında

Akıl almaz uzaklıkta

Hummalı bir başkaldırışın izlerindensin

Kılıksız sürücülü arabaların gezdiği

Gıcırtılı Tekerleklerin açtığı

Silinmemiş

Binlerce yıllık.gizdesin.

İzdesin izmdesin.

Gözetimlerden geçerek kazasız belasız

Nil kıyısı uygarlığına varıştasın.

Altın kakmalı kılıçlarla dizginlenen isyanlarda

Moskof açıklarındaki yarımadadaki amazonda

Yanları portakallıklarla süslü üste

Anlatıların derin sessizliğindeki şahinde

O tiz çığlıktasın.

O giz çağlarda

Merminin oynaştığı yivlerde

Borunun üflenir ti sinde

Fırkasında yaşanmışlık zırhında

Hırkasında yaşlanmış yüce aşklarda

Teninde terleyen parlak çizikte

Öylesin öğle güneşinde

Ölünmemiş, sürünmemiş, süzülmüş yıllıklarda

Yaşıyorsun mor güneşte sürgün,

Üzgün ve en parlak

Vakitsiz tarihe karşın

Eş zamanlı başkaldırılarda

Hummalı bir alışkanlıkla izliyorum nefesini

Efesini

Gül gibi karşımda...

SIZI YAZMA SIRRI YAZ

Yazıyorum öbeğine, göbeğine, gözbebeğine

Ödleği kazıdığım ağaçlar devrilmiş

Cesurca direnmiş sellere kara toprak

Ulaştığım ülkelerde sevecenlik

Öykülerimizde nasipsizlik, yaşanmamışlık

Neler yaşamak isterdim bir bilsen

Göbeğindeki çukur tadımlık şeker

Bir can aldın benden,

bıraktın cansız kansız

Sazlıktan kanatlanır öbek öbek tömbelek

Sızlar yürekler sızı yakar sırrı yazanları

Alabaşlara saydırmaca saçmalık,

domdomca cinayet

Vermem gerekir saatini,

zamanını sil baştan yaşamak

Silinmez yara,

yarım saat ver bir saat üste almakla geçmez

Atıyorum ölesiye,

canımı sırlara sırıyıp en öteye

Cananım resmi fiyakalıyla evlenmiş

bir çocuk bir bebek

Kalp kırık, kafa dolu, hınç eski,

Elde belde evli dostluk çıkmazı

Akla gelmedik dizelerin uzağında

sönmüş aşklara kavrulmak

Sızıyorum lezzetine, tadına, şerbetine,

tek yudumda susuyorum yazının sırrına

ve yazıyorum öbeğine göbeğine gözbebeğine .

SİMULTUNE TERCİHLER

Yaşamı imgeliyorum.

Şiirin gizinde yüzen duygularla şiirsiler

Dingin tasarımların görselliğine inat

Çekimsiz fiiller ve rütuşlar kurgusunda hoyratça yaşıyorum

Karanlık oda zifiri mekanlarda

Animasyon kompozisyonların tuzağından kaçarak

Düşlüyorum alternatifler çıkmazında gerisin gerileri

Karmaşık karma karışık verilerin ışığında

Işık kör etti sanki beni,

duyularım aciz dilimde haciz

Evrimleşen kağıdın hışırtısıydı delirten tenimi

Çetin diyalogların karaktersizliği yada

Üslubu belgeleştiren geleceksizlik

Veya Işık bağlantılı hata ayıklamalarda gecikiş

İşte hiçe sayılan asıl neden bu muamma

Döngüyü sorguluyorum,

Dünden önce yarından sonra ki kımıldanışı

Formüle edili etiketlerdeki hırsı, ızdırabı

İşlevsiz değişkenler düzeni hasta mantığımı

Simgeli makyajlar sert komutlarla kremlendiğinde

Metin analizlerinde yedirmece rapor

Sonuç simultene uygulama,

Simultine tercih uygunsuzluğu

Uygunsuzluğun aşk korkusu

tercüman apar topar

fırlayınca çemberden

Kapıyorum penceremi...

BİR YUDUMCUK

Yudum yudum,

Evrensel kitaplık seçkilerinden içtim

Manifestolar yazılmış dirence uçtum

Hayır cevabına rest çeketim

Yumruk yumruğa

Teorilerin bulanıklığı dağılıyor

Perde perde

Mantığın başladığı yer orası

Anadolu’ da bir genç dolaşır orada

Soluk soluğa

Kazanlar kaynarken kızıl alev üstü

Yandıkça durulur gençlik

Devrimci pozda

Dilsizliğin yolu dile şahkulu

Güle sarılışın özlemi dağ gibi büyür

Seçmeyi bilmeye varışla biter acılar

Bahçelere sıçrayan o tatlı heves

Fiyatı ucuzlayan yöneticiler

Sevdalar ah o sevdalar

Bol bol bozulmuş insanlık

Bir yudumcuk

İşte bu kitap onları yazmış.

TİRYAKİ KAPISI

Kapıyı zor kapadı yalçın

Salaş ayaküstü tektekçinin ağı demir kapısını

Masalar uzun dar nemli

Çiçekli muşamba kaplı

Dışarıda kar eşik içi har

Tiryaki kapısından geçmiş tirin

Enfiye kutusu parmaklarında

Çürük manzara kokuyor eller

Şaşkınlara inat burnuna çekti.

Garipsendi tiryaki er

Ama fethetti er vakit gönülleri

Votkayı bir vuruşta alnından

Vurunca duvara yalanları

Takdirlendi çavuşoğlu

Çetrefilli hikaye kırk yıllık dostluğa ağıt

Lastik damgalı ağıt

Sürdüğü losyon ağır istilacı

Hangara uğramadan ölünmez oğul

Ustadan el almadan

Tam ayaklanacakken sılaya

Davudi sesli bızdık bızladı

Oratoryo canlı canlı sardığında atmosferi

Hızlandı kapı dışarı notalar

Hikaye daha çok anlatılası

Açık kapı açık kaldı yalnız.

Yalçın kayalıklara vurdu şavkı aşkın

Kalelerde açık kalmış tiryaki kapısı…

VİŞNE REÇELİ KAVANOZU…

Vişne reçeli tadında herşey

sahipsiz fısıltılar diyarında

Sadece duman tüter boş ev bacaklarından

hır kovan arı boğan

Vişne çürüğü tabanlar ovaya yayılmış,

Tepelere kavnoz dipli mercanlar

İlkin güneşe doğru kovalamacada o azgın ses,

kar boran ve penceresiz karavan

Kulak verildiğinde al şelaleye,

güzellikle saran kahkahalar suskun

Kimi kovalıyorsun sen bu örtülü koşturmaca da kimleri

Fındık bahçalarına sıvışan o ürperti

O süzülüşler kimin eseri

Deniz boyunda sere serpe incir yaprağı biçimli tazelikte

Islak sarı saçlarından sır damlayan ıssızlık kimin

Çığlık olsan kimse yok yoğunlukta,

zorla ümitsiz yarınlara

Vahşi bir nida,

ayak seslerinden deliriş hızında bir hava

Abandıkça dağılan belirsizlik

çok uzaklarda, vişne reçeli tadında bir hayat

Üstüne çullanan bereketsizlik suçuna kapılarak

Tepindikçe öpülmeye hazır sızlanışlar,

dev acılı şer kaygılı

zamana bırakmalar bıktırmış akrebi

Entarisinin düğmeleri açılır soluk soluğa sonsuza

Soluk bir ten mutluluktan gözlerini açar

Umutla dağılır sahipsizlik

Utangaç kaçırmalar yaşanır bir bir,

Medcezir aklın duvarını öper.

Vişne çürüğü başaklar kutsal vişne reçeli tadında

Sahipsiz yükseltileri dişlediğin özleyiş tanrısal düş

İşiten kim kim işitir

aynaya bakıp da acıdığın gençliğini kimbilir

Öğütlere uymayan zehir dolu damarlarda

kötü niyetli meltemler titrer

Yankılanan sözler göbeğinden öperek geçer

hasata yakın birleşmeler hasıraltı

İki tepenin arasında şıppadak kayboluş görkemli.

Görkemlidir kestane sıcağı, fındık özü

Çırılçıplak dolaştığım soyluluğa kök inancı yapışmış

Tanrı laneti bulaşmış yosma şehir aşklarına

Halden anlamaz memnuniyet gelincik tarlasına yuvarlanmış

Oyaklarına güneş ışıltısı dolmuş dişiliğin

Oylumlu oburca dirilişin

Kırılgan bedenlerde tatmin olmuşa benzer şişinmeler kıpraşır

Marmelat sıvanmış açık yüreklerde aldırmazlıklar

Barınıyor bakınıyor iş tatlıya bağlandığında

Yakınlaşmaların gediğinde vişne reçeli

Oyalı boyalı göğsü bal sıkılganlık başköşede

Bükte Bir kuyu ağzına oturmuş müstehcen fıkracı

Büklümlerine dağılmış boşanmalar

Bir parmağını bandırmış vişne reçeline

Diğer parmağını oynakça duman tüten bir boşluğa daldırmış

Fındık kırıyor kollarındaki artan güçle,

Gücendim Sahipli sahipsiz fısıltılar diyarında

Gelgit noktasında beklersen vişne reçeli,

Bundan sonrası çok güzel olacak, geliyorum

Vişne reçeli kavanozu kucağımda...  

ÖLÜM ORAĞI

Cam gözlü bir kedi gördüm

Bu gün sabahtan

Bir ağaç dibine yatık

Kaskatı kırpık

İşte ölüm dedim.

İşte Can.

Evet işte ölüm dedim

İçim daraldı.

Cansız dı.

Ve o an sanki bende öldüm.

Bir ağaç dibinde silik mezar,

Mezar taşında ben yazılı.

Akşamdan.

sabaha

Azrail cam gözlü bir kedi.

Ölüm sanki cam gözlü bir kediydi

Cam gözde parlak orak

Çekiçsiz.

Camdan kalpler kırıldığında

Cam gözlerde kendime baktım.

Aynalarda ölüm.

Ölümü de ölümsüzlüğü de gördüm

Ölüme sövdüm,

Kedim Camgözlüydü

Anladım ki öldüğümde cam gözlü bir kediyim

Ölüm orağını bileğledim

Ama bilemezdim, öğrendim…

TOPLUMSAL MUHALEFET VE KOMŞU…

Kapı komşu da bir şeylerin başarılabildiği görülünce ve bu hâkim irade Avrupa’ya da kısa zamanda yansıyınca biz de başarırız kolaycılığı muhalefetin temel örneği haline geldi...

Oysa sol açısından böylesine güç bir o kadar da kolay bir dönemde bu örneklemelerle katılımcılıkta lafta kalacak gibi görünüyor. Kişiler düşünce ve sözlerine, yaptıkları ve yapacaklarına göre değerlendirmelere tabi tutulsa da tutulmasa da yaşanan sonuçsuzluk ortada.

Çünkü nedense düşünce ve tavır uyumluluğu gösteren ama tutarlılıktan ödün vermeyen kadrolar değer bulmuyor gereğince. Ayrıca parti dışına itilmiş sol değerlere de hak ettiklerince ulaşılamadığından, siyasetin vefasızlığı gereği dışlanıp, usulden bile olsa kazanmaya çalışılmadığından sözde katılımcılığın kimlere kaldığı da ortada. Geçmiş örnekleriyle tescilli olan ve şimdiden başı sonu belli bir süreç üç beş güne başlar.

Zaten iktidar ülkede toplumsal muhalefetin önünü olabildiğince tıkamış. Toplumun her kesimi özgürlüğü yaşama ve demokratik haklarını kullanabilme özlemiyle yükselen bir beklenti içinde. Bu ortamda İktidara yürüyüş yolunda başarıya ulaşmanın yolu yürüyüşe, özgürlük ve demokrasi mücadelesini yükseltecek birey yapısını artırmakla, örgütlemekle ve katmakla mümkün olduğu bilindiği halde hala bekleniyor.

Ayrıca artan baskılar nedeniyle bir avuç insan doğruları ve yanlışları sorgulayıp düşünmekte. Kafalar karıştırıldığından küçük olsun benim olsun mantık çıkmazıyla davrananlar çoğunlukta.

Oysa sıradanlığa teslim olmayıp güce ve güçlere boyun eğmeyip kendi değer yargısı ve evrensel ilkeler doğrultusunda başkaldıranların tutumları ve tutkuları önemli. Farklılıkları yaşayan ve bir kalıba sığmayanların geleceğe kesinkes hâkim olacaktır gerçeği komşuda tescillendi, biz de tecil edilmemeli. Sorunların ertelenmesiyle birliktelikler zayıflar, beraberlikler de bir yere kadar gider. O halde ivedilikle haklılıkları ileride mutlaka kanıtlanacak olanların şimdiden bu rol dağılımından kaldıracağı yük kadar nasiplendirilmesi gerekir. Yoksa bu gün için zayıf düşülmesi önlenemez ise yarınlarda sistemin tersine çark etmesi de önlenemez.

Başta ülke sorunları enikonu bilimsel çerçevede irdelenmedikçe çok sorunlu Türkiye’nin öncelikli sorunları belirlenip çözülemez. Önceliklerin sıralanmasıyla özellikle iç ve dış problemler ve içinden çıkılamaz boyuta devrilmiş ekonomik açmazların üzerine projelerle gidilmelidir. İktidara yürümek isteyen sol öncelikle sorunlara toplumda kabul görecek isimler koyup çözüm önerilerini de toplumsal muhalefet düzeyinde değil toplumsal çıkar düzleminde ortaya koymalıdır.

Sadece şu olmadı bu yapılamadı, yaptınız ama yediniz, ettiniz bittiniz, biçiminde politika tarlasını babadan kalma yöntemlerle sürmek veya nadasa bırakmak yeni yüklerden ve yenilgilerden başka bir şey getirmez. Zaten bu politik tavır sol siyasetin nüvesinde de yoktur. Her şey belli iken, hal buyken durum, her şey ayan beyanken sözü meclisten dışarı tutmak ve lafı belli noktalara getirmek milletin canını sıkar ve toplumsal muhalefetin önünü tıkar. Amaç sadece bildik tarzda muhalefet etmek olunca sol da hak etmediği oranda değer yitirir.

Sol değerler içine girmeyen, hukuksuzluğuna hukuk arayanlara nispet, hukuka hukuk aramak tarzı siyasal yaklaşımlar ise toplumsal muhalefeti topyekûn çözümsüzlüğe iter. Peşinden gizli teslimiyetçilik belirir. Çözümsüzlüğü benimseten benzer teslimiyetçilikler ise sola ve sol kadrolara asla yakışmaz ama az çok etkiler.

Tek bir sözde cümlede saklıdır aslında gerçek, ‘cesaret ve direnç özgür beyinlerin ürünüdür’ ve bu cümle hakkınca muhalefet edebilmenin temel dayanak noktasıdır. Özgür düşünmeyi bilen insan doğru ve dürüst bir insandır. Yaşamında hiçbir iradenin etkisinde kalmadan yoluna yürüyenlerin başarabileceği bir olgudur iktidar yürüyüşü. Emin adımlarla toplumsal muhalefetin öncüsü olabilecek ve göbeği sol ile kesilmiş bir iradenin sözleri ve eylemlerinde saklıdır toplumsal direniş. Bir kez olsun bu pencereden bakıldığında kara manzara değişmeye başlayacaktır.

Hayatların iyi veya kötü olmasında en büyük etken insan tavrından çok insanların yönlendirilmeleridir. Dört beş yılda oy vermekle sürece etkinliğini koyan irade yurt dışı projelerin oyunlarına aldandıkça, oyunlara geldikçe hep yaşanmazı yaşar ne yaşar ne yaşamazlar. Tüm bu gerilemeye karşın yaşam doğurgandır, üretkendir. Sürekli devinim halinde engerekçilere isyandır insana hakemlik edecek. Komşuda pişenden bize düşen doğru analizler yapılarak ülkenin özel ve öznel konumuna yansıtıldıkça yeni tür bir toplumsal muhalefet yoğunlaştırılabilir.

Bu noktada başta üst yönetimler olmak üzere tüm sol parti kadrolarının solun bu güne ve geleceğe borçlu olduğunu açıkça bilmeleri ve iman etmeleri gerekir. Yaşananlara bakıldıkça sağın bu toplumdan devamlı alacaklı olduğunu ifade etmek ise hiç yanlış olmaz. Bir muamma olarak bırakılsa da sağ her dönem, her koşulda ve şartta şu yoksul milletten haram helal sakınmadan alabildiğince alır, alır ama doymaz. Bu nedenle sol yeni kadroların önünü açma yürekliliğini ve cesaretini gösterirken eğilimini bu güne ve geleceğe borçlulardan yana koymalıdır. Kendilerini alacaklı sayıp en küçük fırsatı yakaladığında alanlardan, alacak olanlardan, alacaksa kalacak, çalacaksa oynayacaklardan yana tavır almamalıdır. Seçilmiş dar kadroculuğun ve katı katılımsız zihniyetin iktidarda veya muhalefette başa ne problemler açtığı besbelli iken yürüyüşün daha en başında tökezlemek akla zarar şekilde sola zarardır. Sol ancak toplumsal muhalefetin öncüsü olmakla ve sol kadrolar sayesinde belki iktidar olamayacak ama yükselecektir. Yücelecek ve büyüyecektir.

Uluslararsı gelişmeler gösteriyor ki gelecek kim ne derse desin solcuların ellerindedir.  Onların aklıyla biçimlenecek ve güzelleşecektir. Yıllardır güzel günler ve mutlu gelecek uğruna emek verenlerin, umutlar yoluna bedel ödeyenlerin ayni havayı soluyanların eşitlik, adalet ve barış içinde yarışmasıyla yeni bir düzen ve sol bir dünya oluşacağından kuşkulanmamak gerekir. Aksi halde o bilindik hüsran şarkıları dinlemeye devam edilir.

Solun ve solcuların deniz mavisi bir gelecekten yana tavır alacakları bilimsel bir gerçekliktir. O nedenle toplumsal muhalefet öngörüsü ve yörüngesi bu temelde genişletilmelidir. Toplumsal muhalefetin mevcut STK’lar yoluyla oluşturulamayacağı ve desteklenemeyeceği de açıkça görülüyor. O yüzden sol kimlikler ve sol siyasal kurumlarla hangi koşullarda eylem birlikteliklerine gidilebileceği de çok yönlü tahlil edilmelidir. Sol açısından katılımcılığın lafta kalmaması için toplumsal muhalefet yelpazesinin genişletilmesi için bilimsel sol temelli çalışmalar üretilmelidir ve sazda sözde bırakmadan, toplumun önüne projelendirerek çıkılmalıdır.

Kapı komşu başardı biz de başarırız, biz de yapabiliriz lafazanlığı ve kolaycılığı, toplumsal muhalefetin önünü tıkayacak bir duruştur. Toplumsal muhalefetin önü tıkandıkça da on yıllardır olduğu gibi ak ile kara birbirine karışır ve iç karartan ayni yağlı boyalı manzara fırça darbeleriyle tablolaştırılır.

Ve galerileri gezmek, bu kara yağlı tabloları izlemek de solculara düşer…